“Медиа Мектеп” журналистика мектебі тәрізді орталықтар Қазақстанда саусақпен санарлық. Әсіресе қазақ тілінде жоқтың қасы десе де болады.

Бір күнге Астанаға достарыма қыдырып барып келдім. Мереке қарсаңында достарымның жұмысы қарбалас болғанымен уақыт тауып жүздестік-ау. Ескертпей келу деген осы!

Мақпал “Мінбер” тренингінен тамаша хабар дайындапты. Тыңдаймын десеңіз, төмендегі сілтемені шертіңіз.

Сабақ соңында бір студент “Бізге қандай кеңес бере аласыз?” деп сұрады. Мұндай сауал болар деп күтпедім. Себебі менің әрбір сабағым кеңеске толы тәрізді болатын. Десе де ол жалпы журналист кәсібіне қатысты кеңестерді сұраған еді.

АҚШ-тағы Social Media Tour-ға қатысты жазбаның жалғасы.Twitter-де Биз Стоунның өзі біздің күтіп алды. Шыны керек, twitter-дің басшысы тікелей өзі қарсы алар деп ойламаған едім.

…Сол күні дөмбекшіп ұйықтай алмадым. Қонақ үйіміздің бөлмесі де хан сарайындай. Алматыда жерге жатып үйреніп қалған маған, құс төсек жайсыз көрінді.

Сан Францискодағы Қонақ үйден әуежайға шыққалы жатқанда сол жақта оқып жүрген қазақ студенттер байланысқа шықты. Екі күн бойы олардан хабар күтіп, күдерімді үзген едім. Сөйтсем, пикник ұйымдастырып, жиналып жатыр екен.

@ белгісі:

• Италия, Француз тілдерінде – ұлу;
• Норвегияда – шошқа құйрығы;
• Неміс тілінде – маймыл құйрығы;
• Қытайша – кішкентай тышқан;
• Орысша – күшік;
• Қазақша- айқұлақ!

Almaty International Airport

Nokia-ның Алматыдағы өкілдігінің басшысымен кездескенімді білетін боларсың.

Кеше жұмыста кештеу қалып, төмендегі уағызды тыңдадым. Жұмаға іштей дайындығымның түрі еді.Сіздермен де бөліскім келеді. Жұма күнгі құлшылықтарыңыз қабыл болсын! “Бір адам бар еді -

 Қазанның 17-сі, сенбі күні америкалық тәжірибелі журналист, блоггер, медиаменеджер Дэвид Лафонтэйн Алматыда онлайн журналистер мен блоггерлерге арнап бір күндік семинар-тренинг өткізеді.

Келгенде жаз еді. Төрт ай болды. Әлі де жапырақтар жап-жасыл. Көшеде жүрген сайын “Осылар қашан сарғайып, күз келіп, қыс түсіп, көктем келеді екен” деп ойлайтын болдым. Өткенде Ко Тың Зиға “Өмірімде ағаш рет көктемімді жоғалтып алдым” деп едім, аузы ашылып қалды.

Өткенде мен оқып жүрген корпуста бір бала H1N1 вирусын жұқтырғаны анықталды. Сол күнгі студенттердің көңіл-күйін бақылау қызық болды. Сабақта біреу түшкіріп қалса, бәрі есікке қарай қаша жөнеледі. Онымен ешкім амандаспауға тырысады. Бәрі сырттай күлімсірегенмен іштей қашқақтап тұрады.